Jasmine Amy Rogers, bir Broadway şovunda seçkin dansçılar için Chita Rivera Ödülü'ne aday gösterildiğini öğrendiğinde, ilk tepkisi gülmekti.
Jazz çizgi film figürü Betty Boop'u “Boop! “Dans etmek her zaman çok korktuğum bir şeydi.”
Aslında, seçmeler sürecinin musluk kısmı kendi kabulünden sonra “gerçekten kötü” idi. “O kadar gergindim ki, yeni kapandım,” diye hatırladı Rogers, adaylığın açıklanmasından sadece birkaç saat sonra. “Benim için çok utanç vericiydi. Başından beri musluk numarasından biraz yaptım ve kalıbı alamadım.”
“Birisi mutfakta bir avuç gümüş düşürdüğünde” dedi. Ancak bir telefon görüşmesine ekledi: “Gitti, üzerinde çalıştı, geri döndü ve daha iyiydi.”
26 yaşındaki Manhattan'ın Chelsea pazarındaki bir chai latte'den SIP arasında, bu kadar kısa sürede kariyerindeki eğrilerin huşu hissi görünemedi. Daha önce birkaç alımda kendini şımartmış olan genç aktris (köpeğini hatırlatan bir boksör içeren bir kolaj dahil) genellikle hafif bir inanılmaz olarak güldü ve yıllar boyunca biraz daha hissettiğini itiraf etti: bazen dans dansı ile ilgili olarak, aynı zamanda 2017 onurlu ülkelerdeki liseden Jimmy ödüllerinden daha genel olarak.
Ailesinin 2010 yılında taşındığı Houston bölgesindeki lisesini tasvir eden Rogers, “Sudan biraz balık gibi hissettim çünkü bu çocukların müzik tiyatrosu hakkında daha fazla bilgi sahibi olduğunu ve çok yetenekli olduklarını düşündüm.” Dedi.
Rogers, büyükannesinin ona verdiği mor bir peruk giyen ve 'Mulan'ın “yansıma” gibi bu üzücü şarkıları söyleyen bir çocuk olan Massachusetts'te büyüdü.
7 yaşındayken ilk müzikalinde yer aldı ve Milford'daki “Peter Pan” (“Aslında Amerikan Hippi -Aurhahen'in bir kabilesi gibiydik)) yapımında Tiger Lilys ekibinin bir üyesini oynadı. Topluluktaki yerinden bir şekilde Tiger Lily hakkında şarkı söylemeyi başardı. “Sadece olabildiğince yüksek olmak istedim ve küçük kalbim şarkı ve dans etti,” dedi Rogers gülerek.
Liseden sonra tekrar, bu sefer New York'a taşındı ve burada Manhattan Müzik Okulu'nu ziyaret etti. “Durgunluk noktası” olarak adlandırdığı şeye ulaştıktan iki yıl sonra patlak verdi. Mitchell'in onu, Atlanta'daki Alliance Tiyatrosu'nda 2019'da koreografiye attığı ve yönettiği yeni bir müzikal olan “Free Nancy” de ana karakterin en iyi arkadaşı olarak işgal etmesi uzun sürmedi.
Bu koşu sırasında eski alışkanlıkların yeniden ortaya çıktığını söyledi. “Biraz fazla kalabalık yaptığım birçok an vardı ve yaşlı aktörler şöyle dedi:” Bunu yapmak zorunda değilsiniz, hiçbir şeyi kanıtlamak zorunda değilsiniz – zaten rolünüz var. “
“Nancy Olmak” ın bir sonraki büyük görünüşü, Gretchen Wieners'ı oynadığı “Ortalama Kızlar” turuydu. Sonra Mitchell 2023'te Chicago'nun “Boop!”
“Atlanta'da onunla çalıştığını biliyordum, para oyuncusu olduğunu” dedi. “Norbert Leo Butz ve Marissa Jaret Winokur, Laura Bell Bundy, Annaleigh Ashford gibi insanlarla olan deneyimimden – çok genç yıllarla çalışabileceğim yıldızlar için düşündüğüm tüm insanlar – her hareketten emin olacağından kesinlikle emin olmadan sahneye asla adım atmayan insanlardan biri.”
“Boop!” Rogers, Chicago'daki koşusu ve Broadway Transferi arasında değişti ve dönüşümlü bir deneyim yaşadı: Yönetmen Kent Gash, Pasadena Playhouse 2024'teki “Jelly's Last Reçel” i canlandırmasında boğucu bir şarkıcı ve Jelly Roll Morton'un sevgilisi Anita olarak attı.
Anita, Gash'in ifade ettiği gibi, Müzik Tiyatrosu'ndaki siyah aktrisler için bir tür kova listesi rolüdür. (Tonya Pinkins bir Tony kazandı çünkü onu 1992'den Broadway prodüksiyonunda oynadığı için Rogers, “Boop!” Yapılmış! Chicago'da ve sanal bir toplantı için düzenlendi. “Konuşmadan yaklaşık 30 saniye sonra” o olduğunu düşündüm, “dedi Gash bir telefon görüşmesinde.” Yıllarının çok ötesine geçen biri gibi konuştu. Bunun için biraz genç olabileceğini düşündüm, ama bu ruhta karmaşıklık vardı. “
Betty'nin cazibesi var, ama Anita farklı bir nemli ve Rogers için başka bir öğrenme eğrisi olduğu ortaya çıktı.
Rogers, “Anita seksi bir kadın ve çok emin ve havalı” dedi. “Ve sadece bu kadar rahatsız edici ve garip olan bu garip küçük kız olarak ele almadığım hissine kapıldım? Bir samimiyet koordinatörü ile çalışmak zorunda kaldım – sadece şovun samimiyetinde değil, aynı zamanda Olmak. Bence Betty'ye devam edecek çünkü o birçok şey, ama bunlardan biri seksi, kibar ve havalı olması. “
Rogers kapsamı genişletti ve sadece “Jelly's Last Reçel” de olması için heyecan olduğunu söyledi.
“İlk kez çok heyecan vericiydi ve yaratıcı ekibimiz de siyahtı ve çok özgürleşiciydi” dedi.
“Jelly's Last Reçeli” nin bir parçası olarak, muhtemelen Rogers'ın performansını Betty'den güçlendirmeye ve aynı zamanda daha kişisel ve daha evrensel hale getirmeye katkıda bulundu. Rogers, “Betty oynadığımda sevdiğim şey, siyah olduğum ve oynamam ve bununla gurur duyduğum.” Dedi. “Ama birçok insan gelip gösteriye bakıyor, ama siyah olduğumu düşünmüyorlar. Ve gerçekten güzel, heyecan verici ve ferahlatıcı buluyorum.”
Performansları tiyatro ziyaretçileriyle bağlantılıdır, çünkü Rogers iki boyutlu siyah beyaz bir dünyadan 21. yüzyıldan itibaren New York New York'un yabancı ülkesinde tam teşekküllü bir kişiye devralır.
Bir caz müzisyeni ve Betty'nin aşk ilgisi Dwayne, telefonla oynanan Ainsley Melham, “İkinci kez daha derine inebildi ve bu rakamı gerçekten eğitti.” Dedi. “Betty'nin tüm dinamik, karikatürist özelliklerinde nefes alın, ama aynı zamanda onları gerçeğe getirin.”
Şimdi Rogers yolculuğa çıkabilir. “Kent Gash kısa bir süre önce şov geldi ve beni çok mutlu etti” dedi. “Bu sadece özel bir şeydi. Dedim ki:” Aman Tanrım – Ben bir aktrisim. “
Uzun zaman önce bu kaotik musluk seçmeleri değildi, ama günümüzde Rogers kesinlikle deseni aldı.
Jazz çizgi film figürü Betty Boop'u “Boop! “Dans etmek her zaman çok korktuğum bir şeydi.”
Aslında, seçmeler sürecinin musluk kısmı kendi kabulünden sonra “gerçekten kötü” idi. “O kadar gergindim ki, yeni kapandım,” diye hatırladı Rogers, adaylığın açıklanmasından sadece birkaç saat sonra. “Benim için çok utanç vericiydi. Başından beri musluk numarasından biraz yaptım ve kalıbı alamadım.”
“Birisi mutfakta bir avuç gümüş düşürdüğünde” dedi. Ancak bir telefon görüşmesine ekledi: “Gitti, üzerinde çalıştı, geri döndü ve daha iyiydi.”
26 yaşındaki Manhattan'ın Chelsea pazarındaki bir chai latte'den SIP arasında, bu kadar kısa sürede kariyerindeki eğrilerin huşu hissi görünemedi. Daha önce birkaç alımda kendini şımartmış olan genç aktris (köpeğini hatırlatan bir boksör içeren bir kolaj dahil) genellikle hafif bir inanılmaz olarak güldü ve yıllar boyunca biraz daha hissettiğini itiraf etti: bazen dans dansı ile ilgili olarak, aynı zamanda 2017 onurlu ülkelerdeki liseden Jimmy ödüllerinden daha genel olarak.
Ailesinin 2010 yılında taşındığı Houston bölgesindeki lisesini tasvir eden Rogers, “Sudan biraz balık gibi hissettim çünkü bu çocukların müzik tiyatrosu hakkında daha fazla bilgi sahibi olduğunu ve çok yetenekli olduklarını düşündüm.” Dedi.
Rogers, büyükannesinin ona verdiği mor bir peruk giyen ve 'Mulan'ın “yansıma” gibi bu üzücü şarkıları söyleyen bir çocuk olan Massachusetts'te büyüdü.
7 yaşındayken ilk müzikalinde yer aldı ve Milford'daki “Peter Pan” (“Aslında Amerikan Hippi -Aurhahen'in bir kabilesi gibiydik)) yapımında Tiger Lilys ekibinin bir üyesini oynadı. Topluluktaki yerinden bir şekilde Tiger Lily hakkında şarkı söylemeyi başardı. “Sadece olabildiğince yüksek olmak istedim ve küçük kalbim şarkı ve dans etti,” dedi Rogers gülerek.
Liseden sonra tekrar, bu sefer New York'a taşındı ve burada Manhattan Müzik Okulu'nu ziyaret etti. “Durgunluk noktası” olarak adlandırdığı şeye ulaştıktan iki yıl sonra patlak verdi. Mitchell'in onu, Atlanta'daki Alliance Tiyatrosu'nda 2019'da koreografiye attığı ve yönettiği yeni bir müzikal olan “Free Nancy” de ana karakterin en iyi arkadaşı olarak işgal etmesi uzun sürmedi.
Bu koşu sırasında eski alışkanlıkların yeniden ortaya çıktığını söyledi. “Biraz fazla kalabalık yaptığım birçok an vardı ve yaşlı aktörler şöyle dedi:” Bunu yapmak zorunda değilsiniz, hiçbir şeyi kanıtlamak zorunda değilsiniz – zaten rolünüz var. “
“Nancy Olmak” ın bir sonraki büyük görünüşü, Gretchen Wieners'ı oynadığı “Ortalama Kızlar” turuydu. Sonra Mitchell 2023'te Chicago'nun “Boop!”
“Atlanta'da onunla çalıştığını biliyordum, para oyuncusu olduğunu” dedi. “Norbert Leo Butz ve Marissa Jaret Winokur, Laura Bell Bundy, Annaleigh Ashford gibi insanlarla olan deneyimimden – çok genç yıllarla çalışabileceğim yıldızlar için düşündüğüm tüm insanlar – her hareketten emin olacağından kesinlikle emin olmadan sahneye asla adım atmayan insanlardan biri.”
“Boop!” Rogers, Chicago'daki koşusu ve Broadway Transferi arasında değişti ve dönüşümlü bir deneyim yaşadı: Yönetmen Kent Gash, Pasadena Playhouse 2024'teki “Jelly's Last Reçel” i canlandırmasında boğucu bir şarkıcı ve Jelly Roll Morton'un sevgilisi Anita olarak attı.
Anita, Gash'in ifade ettiği gibi, Müzik Tiyatrosu'ndaki siyah aktrisler için bir tür kova listesi rolüdür. (Tonya Pinkins bir Tony kazandı çünkü onu 1992'den Broadway prodüksiyonunda oynadığı için Rogers, “Boop!” Yapılmış! Chicago'da ve sanal bir toplantı için düzenlendi. “Konuşmadan yaklaşık 30 saniye sonra” o olduğunu düşündüm, “dedi Gash bir telefon görüşmesinde.” Yıllarının çok ötesine geçen biri gibi konuştu. Bunun için biraz genç olabileceğini düşündüm, ama bu ruhta karmaşıklık vardı. “
Betty'nin cazibesi var, ama Anita farklı bir nemli ve Rogers için başka bir öğrenme eğrisi olduğu ortaya çıktı.
Rogers, “Anita seksi bir kadın ve çok emin ve havalı” dedi. “Ve sadece bu kadar rahatsız edici ve garip olan bu garip küçük kız olarak ele almadığım hissine kapıldım? Bir samimiyet koordinatörü ile çalışmak zorunda kaldım – sadece şovun samimiyetinde değil, aynı zamanda Olmak. Bence Betty'ye devam edecek çünkü o birçok şey, ama bunlardan biri seksi, kibar ve havalı olması. “
Rogers kapsamı genişletti ve sadece “Jelly's Last Reçel” de olması için heyecan olduğunu söyledi.
“İlk kez çok heyecan vericiydi ve yaratıcı ekibimiz de siyahtı ve çok özgürleşiciydi” dedi.
“Jelly's Last Reçeli” nin bir parçası olarak, muhtemelen Rogers'ın performansını Betty'den güçlendirmeye ve aynı zamanda daha kişisel ve daha evrensel hale getirmeye katkıda bulundu. Rogers, “Betty oynadığımda sevdiğim şey, siyah olduğum ve oynamam ve bununla gurur duyduğum.” Dedi. “Ama birçok insan gelip gösteriye bakıyor, ama siyah olduğumu düşünmüyorlar. Ve gerçekten güzel, heyecan verici ve ferahlatıcı buluyorum.”
Performansları tiyatro ziyaretçileriyle bağlantılıdır, çünkü Rogers iki boyutlu siyah beyaz bir dünyadan 21. yüzyıldan itibaren New York New York'un yabancı ülkesinde tam teşekküllü bir kişiye devralır.
Bir caz müzisyeni ve Betty'nin aşk ilgisi Dwayne, telefonla oynanan Ainsley Melham, “İkinci kez daha derine inebildi ve bu rakamı gerçekten eğitti.” Dedi. “Betty'nin tüm dinamik, karikatürist özelliklerinde nefes alın, ama aynı zamanda onları gerçeğe getirin.”
Şimdi Rogers yolculuğa çıkabilir. “Kent Gash kısa bir süre önce şov geldi ve beni çok mutlu etti” dedi. “Bu sadece özel bir şeydi. Dedim ki:” Aman Tanrım – Ben bir aktrisim. “
Uzun zaman önce bu kaotik musluk seçmeleri değildi, ama günümüzde Rogers kesinlikle deseni aldı.
